Ik heb zo wa-wa-wa-waanzinnig gedroomd

Gisternnacht was ik de persoonlijke assistent van Adolf Hitler. Geloof me niet, maar ik droomde het echt. We zaten naast elkaar op een bank in een ruimte die iets weghad van een boomhut en een bunker tegelijk. Ik had het zelf gebouwd, en het dak lekte zodat Adolf af en toe nat werd. Ik was hem van een of ander advies aan het dienen over iets, terwijl we samen over een groot boek hingen.

Mijn moraal zei me dat ik fout zat, maar ik kon toch voor hem werken. Ik dacht het scheve recht met redeneringen als: "in mijn hart ben ik het toch niet met eens" en "ik doe dit voor mijn persoonlijke ontwikkeling". Leuk, hoeveel je kan dromen in een korte tijd.

Op een gegeven moment komt vanaf het balkon (de boomhutbunker bleek deel uit te maken van een groot complex, in je dromen ontvouwen dingen zich op een heel wonderlijke wijze) een jonge man aanrennen die iets uit zijn zak trekt. Ik denk niet na en sla het uit zijn handen. Het blijkt een pistool en ik hoek hem op zijn kaak, zo het balkon af! Ik had zojuist een moordaanslag op Adolf Hitler verijdeld.

Op dat moment gaat er groot alarm af in het gebouw. Door een luidpsreker schreeuwt de instructie: "iedereen is ontslagen, ontruim het gebouw onmiddelijk". Ik ren zo hard als ik kan alle trappen van het gebouw af, terwijl ik tegen iedereen die ik tegenkom roep: "jullie zijn ontslagen! wegwezen!". Na een paar seconden sta ik op straat. Ik ben in een Duitse of Oostenrijkse stad. Ik krijg door dat ik een aantal jaren niet meer buiten ben geweest, want als ik iets wil kopen blijkt het geld dat ik heb bijna niets meer waard te zijn door inflatie.

De laatste episode van deze wonderlijke droom, of althans, zoals ik me hem herinner, is nog wel het meest absurde. Ik wil naar de WC gaan, ergens in de stad. Maar als ik het herentoilet inga, na een belachelijk bedrag neergeteld te hebben aan de toiletjuffrouw, blijkt de hele plee vol te staan met bekakte oude dametjes. Ze staan te plassen in de urinoirs en praten met elkaar. Daar stoppen ze mee als ik binnenkom en ze kijken me vuil aan. Ik zoek een urinoir uit, het zijn er veel maar de meeste zijn gereserveerd: er hangt een bordje met een naam en een foto van een sjieke dame boven. Ik vind toch eentje die vrij is, plas en word wakker.

That's some weird shit, boy!

GameCore.nl linkt naar een aantal leuke webgames. Voor als je je verveelt.

GameCore.nl

Zondagavond is het zover jongens, het grootste nachtelijke evenement na de Olympische finale dubbel schoonspringen in Sydney: The 76th Annual Academy Awards.

Het begint zondagavond ergens na middernacht, maar aangezien ik maandag niets te doen heb (yes!) ga ik opblijven. Heeft iemand zin om mee te doen? Ik voorzie in koffie voor het wakker blijven, mosterdvoetenbaden voor de zenuwen (als er iets is wat ik van Sidonia geleerd heb...) en computerspelletjes en ander vermaak voor tijdens de saaie stukjes (verkleinende extensie niet op z'n plaats, ik weet).

Een einde aan de eenzaamheid voor wodkaliefhebbers. Neem er nog een en kies je toekomstige wederhelft uit de flashy catalogus. (Met dank aan Defcon0)

http://www.stolibrides.com/

Slechte ondertiteling is een probleem dat de Nederlandse televisie altijd geplaagd heeft. Gisteren was ik getuige van een nieuw dieptepunt. Human Instinct, een vermakelijk Brits populair wetenschappelijk programma over de rol van instnct bij de moderne mens, uitgezonden op maandagavond laat door de KRO, ging deze week over seks. Er werd gesproken over een onderzoek waarbij de drang tot overspeligheid van ovulerende vrouwen werd vergeleken met die van niet-ovulerende vrouwen. De ondertitelaar van het NOB koos ervoor om het hele programma lang ovulating met ongesteld te vertalen; het lijkt hier te gaan om een pre-puberale jongen gaan die altijd biologie spijbelt en bovendien geen woordenboek heeft. Waar halen ze die mensen vandaan?!

Deze foto is net na het filmfestival gemaakt door James, mijn vriend uit Philadelphia. Het lijkt net een portret van een man die afscheid neemt van zijn stad. Misschien is het dat wel.

Het is volgende week krokusvakantie en ik realiseer me ineens dat mijn werk dan ook dicht is. Is me dat even een goed excuus om een week te luieren! (En dingetjes voor te bereiden voor mijn reis, natuurlijk...)

Heb vandaag flink de zenuwen over van alles. Puur irrationeel en psychisch, toch vervelend. Pijn boven in mijn buik komt ook daar van denk ik. Iemand iets leuks?

Speciaal voor Dirk en Daan Dirk! Superior Dirk

Ik had beloofd er nog op terug te komen, dus bij deze: Lost In Translation (Sofia Coppola) is een waarachtig prachtige film. Subliem subtiel: grappig, zeer ontroerend en bomvol hele wijze wijsheden.

Bill Murray en Scarlett Johanssen zijn allebei verdwaald in Japan. De een is niet tevreden met wat het leven hem tot nu toe gebracht heeft en de ander is onzeker over wat uit het leven te halen. Tot ze elkaar ontmoeten is Tokio - en dan vooral het chique hotel waar ze niet willen maar toch steeds zijn - strontvervelend. Wat volgt is het ontstaan van een band, die zo voelbaar (kwetsbaar) en herkenbaar (begrijpelijk) echt in beeld wordt gebracht, dat iedere blikwisseling en aanraking me van boven tot onder kippenvel bezorgde.

Ik ga hem nog een keer zien!

Johan Cruijff: En Un Momento Dado (Ramon Gieling, 2004, 90 minuten) o.a te zien in Het Ketelhuis

Weinig mensen gisteren op de eerste avond in het Ketelhuis, jammer, want het zou best een hit kunnen worden, ook al is het absoluut geen goede film.

Het probleem zit hem in het gebrek aan het lef om spontaan te zijn. Alle gebeurtenissen zijn overduidelijk geënsceneerd of zelfs van a tot z uitgeschreven. De spontaniteit en originaliteit van de werkelijkheid zelf wordt weggewerkt. Als dit nou een knap construct op zou leveren, dat zorgt dat je je voortdurend afvraagt wat er nu weer zal ontluiken, dan is dat best gerechtvaardigd, maar helaas.

Het perspectief is best leuk; de film gaat niet zozeer over Cruijff als wel over hoe de Catalanen hem bewonderen. Achter elkaar komen ze aan het woord, imiteren ze hem, beschrijven ze wat hij voor hen betekend heeft. Dit heeft de vorm van een soort knullige spreekbeurtjes, afgewisseld met archiefbeelden. Een bewuste keuze is duidelijk om Cruijff tot het einde van de film niet zelf aan het woord te laten. Het Grote Interview heeft visueel gezien de pretentie de apotheose van de epische vertelling te vormen, maar slaagt er niet eens in de opeenvolging van verhaaltjes netjes af te ronden. De hooggespannen verwachtingen die de mooie verhalen over taalkuinsaar Cruijff scheppen, vallen slap met de dwingende en sturende vragen die zo krampachtig proberen de werkelijkheid in te capselen in de fictie van de film. Zoveel gepassioneerde bewoneringen als de Catalanen oreren over Cruijff, zo weinig recht doet deze film aan zijn onderwerp.

Full-time werken: been there, done that. Help me herinneren de volgende keer als ik weer het briljante plan opgevat heb om geld te gaan verdienen, alsjeblieft. Dan maar arm.

In The Cut (Jane Campion, 2003, 119 minuten) o.a. te zien in The Movies (filmladder Amsterdam)



De nieuwe van Jane Campion gezien. Goed! Voor het eerst in mijn leven me niet kapot geërgerd aan Meg Ryan, tot mijn grote verbazing. De hele film wordt vanuit een sterk vrouwelijk perspectief verteld. Ryan rooit het prima als docente Engels aan kansloze jongeren, poëzie verzamelend en werkend aan een boek over slang, tot ze een man tegenkomt. Ineens wordt haar superrationele intelligentie overmand door de biologische drang zich te onderwerpen. De feministische saus overheerst wat in dit gerecht, maar zo erg is het niet. Vreemd is alleen dat de hoofdpersoon zelf er niet helemaal achter komt dat ze zich aan de onderwerping dient te ontworstelen in plaats van er in te berusten. Wel knap van Campion om zoveel boodschap en betekenis in een de genreconventies van de seriemoordenaarthriller te passen. Montage en camerawerk zijn verbluffend effectief in het strooien en verwarring. Moet je zien...

Helemaal niet geweest naar die Najib en Julia vertoning natuurlijk. Ik kwam er om kwart over vijf achter dat het was, en het zou om zes uur beginnen. In mijn enthousiasme zeg ik tegen mezelf: "dat halen we makkelijk!" Zonder erbij na te denken of ik eigenlijk wel kan... niet dus. Jammerdepammer.

Zodirect ga ik naar de Najib en Julia marathon in het Ketelhuis: alle afleveringen achter elkaar. Ik heb het hele fenomeen vorig jaar gemist, even inhalen dus. Benieuwd hoe lang ik het volhoud zonder eten en na een dag werken...

Zeuren helpt!

Ik kreeg net een mailtje van mijn docente van de werkgroep film vorm. De eindopdracht waarvoor ik een 5,5 had is opnieuw beoordeeld nadat ik het bekeken en beklaagd had. Nu is mijn eindcijfer voor het vak een 8 in plaats van een zeven. Dus de eindopdracht is minstens 1 1/2 punt opgehoogd na mijn klachten. Dat scheelt!

Vandaag was mijn verjaardagsfeestje. Vanaf 's middags mensen over de vloer, de laatsten zijn net weg, Lekker lasagna gegeten en taart. Mooie cadeau's gekregen: veel boeken en geld voor mijn reis. Het was een fijne dag. Nu slapen.

Wat er over is van de beroemde chocoladetaart

YES! Vandaag de hele dag bezig geweest met het nieuwe ethernet modem en router en ik ben online. Christian: onwijs bedankt! Tiscali niet: een uur en tien minuten in de wacht en dan als het te ingewikkeld wordt de haak erop gooien. Motherfuckers.

Vanavond werken bij het Ketelhuis voor het eerst in tijden en over vijf uur ben ik jarig...

Al jaren staat 'ie eigenlijk in de weg, omdat ik er nooit meer op speel. Nu verkoop ik hem. De advertentie staat op marktplaats.nl. Toch wel een beetje sneu...

Mag ik jullie er aan herinneren dat de Grote Lucas Is Log Oscar Poll nog steeds loopt? Er is slechts één inzending binnnen, dus de kans dat je wint is heel groot: gewoon gokken. E-mail me met je winstvoorspelling voor de zeven categorieën (zie eerdere post) op lucas(a)dds.nl. Anders moet ik weer met Lanc naar de film...

In de kamer hiernaast (godzijdank) draait een collega van me zo'n beetje het meest wanstaltige wat er op muziekgebied te draaien valt: The London Symphonic Orchestra Plays Michael Jackson... Ik bedoel, symphonische klassieke muziek is meestal al niet al te goed aan te horen en die pedo-in-de-kast (hij heeft toch ook een liedje dat zo heet?) is altijd flink overgewaardeerd, naar mijn mening. Maar als je die kutliedjes dan uitgebreid gaat lopen arrangeren met violen en dwarsfluiten dan doe je me echt pijn.

Het is alweer afgelopen. Gelukkig, dan kan Sky Radio (Het is een nacht AARGH!) bij mij wat zachter. Het is kwaad of erger hier...

Mijn eerste cadeautje is binnen voor mijn verjaardag aanstaande zondag. Gisteren ben ik een klerenkast gaan kopen voor mijn nieuwe oude kamer. Eerst zijn we gaan kijken in de kringloopwinkel bij het Westerpark. Wat een briljante plek is dat. De geweldigste spullen voor geen geld, vooral voor luie stoelen en andere bruine dingen kun je er goed terecht. Als je nog eens je huis wil inrichten weet je waar je moet zijn. Jammer dat ik mijn camera niet bij me had, want er was een bank zó lelijk dat 'ie eng was, serieus. Het enige dat ze er niet hebben zijn klerenkasten.

Toen naar de Stox Factory Outlet. Wat een kutwinkel is dat. Een teringzooi, en zogenaamd goedkoop maar eigenlijk heel duur. Wel een hele vette gigantische lounge bank gezien voor 1000 Euro. En geen klerenkasten.

Eindigend in de Praxis geslaagd. De achterklep van mijn moeders auto ging niet open, dus creatief gepast en zelf naar huis gelopen. Kast in elkaar geklust; hoe kan een kast met voorgeschroefde gaten nou scheef zijn?! Maar ach, het verbaasde me eigenlijk dat ik het überhaupt kon. Dank je wel voor het mooie cadeau, mama!

Gisterenavond had ik weer eens veel moeite om in slaap te komen, net als de avond ervoor trouwens. Als je dan van 9 tot 5 op je werk moet zitten, is dat best wel kut. Deze slapeloosheid treft me eens in de zoveel tijd, ik weet niet precies hoe ik er van af kom. Vanavond maar eens proberen écht vroeg te gaan slapen, half elf ofzo.

Nu ik geen studieverplichtingen heb, kan ik zonder gewetenswroeging doen waar ik zin in heb als ik uit mijn werk kom. Omdat ik deze week geen afspraken gemaakt heb om mezelf wat rust te gunnen na al die hektiek betekent dat één ding: X-Boxen! Ik speel nu Star Wars: Knights of the Old Republic, een zeer uitgebreid en prachtig verzorgde RPG van BioWare (o.a. van Baldur's Gate en Neverwinter Nights). Ik verheug me zo om weer verder te spelen dat ik met frisse moed weer aan de slag kan hier.

LucasArts

Schoevers-examen met mogelijk poëtisch resultaat:

http://www.oneword.com/

Vandaag was ik in hoedenwinkel De Hoed van Tijn in de Nieuwe Hoogstraat. Mooie winkel met superveel keus en niet eens zo heel erg designerduur.

Maar niet voor mij, want jawel hoor, mijn hoofd is te groot. Ik wou dat ik eens ergens te klein voor was. De puberale leus "Where do I fit in?!" komt in me op. Ik ga maar wat Nirvana draaien ofzo...

Ben blij vandaag. Kreeg resultaatmailtjes van mijn tentamens film. Voor filmgeschiedenis een 7 en voor mediatheorieën een 8. Nu moet nog die 5,5 van december opgehoogd worden (bij het inkijken kwam ik op minstens een 7!). Maar het komt er op neer dat ik beide vakken met een 7 gehaald heb.

Gisteren de verhuizing afgerond en mijn kamer op- & ingeruimd. Deze week 40 uur werken. Zo...

De kat krabt aan de deur, maar hij mag er niet in!

Zodirect naar een "gala" van mijn oude studievereniging AmFiBi. Ik hoop dat een T-shirt en een colbertje genoeg is, want ik heb geen zin om te strijken...

Er zijn trouwens wat technische moeilijkheden op mijn blog, veroorzaakt door het script voor reacties. De pagina laadt daardoor traag. Sorry! Ik probeer een oplossing te vinden.

Vandaag de meeste van mijn spullen verhuisd. Ik woon, na een jaar of twee, weer gewoon thuis. Ik sta redelijk verbaasd van mezelf, omdat ik veel oude spulen weg heb kunnen gooien en het meeste in mijn nieuwe kamer een plek heb kunnen geven. Er staan nog maar tien dozen! ;-) Iedereen die me geholpen heeft met sjouwen: bedankt!

Het is alweer bijna zover, de Academy Awards zullen worden uitgereikt in de nacht na 29 februari. Om het een beetje interessant te maken geef ik mijn trouwe lezers de mogelijkheid deel te nemen aan de Grote Lucas is Log Oscar Poll. Meedoen is simpel, reageer op deze post via de link onderaan en geef aan wie volgens jou gaat winnen in de volgende categorieën:

ACTOR IN A LEADING ROLE
Johnny Depp - PIRATES OF THE CARIBBEAN: THE CURSE OF THE BLACK PEARL
Ben Kingsley - HOUSE OF SAND AND FOG
Jude Law - COLD MOUNTAIN
Bill Murray - LOST IN TRANSLATION
Sean Penn - MYSTIC RIVER

ACTRESS IN A LEADING ROLE
Keisha Castle-Hughes - WHALE RIDER
Diane Keaton - SOMETHING'S GOTTA GIVE
Samantha Morton - IN AMERICA
Charlize Theron - MONSTER
Naomi Watts - 21 GRAMS

DIRECTING
CITY OF GOD
THE LORD OF THE RINGS: THE RETURN OF THE KING
LOST IN TRANSLATION
MASTER AND COMMANDER: THE FAR SIDE OF THE WORLD
MYSTIC RIVER

FOREIGN LANGUAGE FILM
THE BARBARIAN INVASIONS
EVIL
THE TWILIGHT SAMURAI
TWIN SISTERS
ŽELARY

BEST PICTURE
THE LORD OF THE RINGS: THE RETURN OF THE KING
LOST IN TRANSLATION
MASTER AND COMMANDER: THE FAR SIDE OF THE WORLD
MYSTIC RIVER
SEABISCUIT



WRITING (ADAPTED SCREENPLAY)
AMERICAN SPLENDOR
CITY OF GOD
THE LORD OF THE RINGS: THE RETURN OF THE KING
MYSTIC RIVER
SEABISCUIT

WRITING (ORIGINAL SCREENPLAY)
THE BARBARIAN INVASIONS
DIRTY PRETTY THINGS
FINDING NEMO
IN AMERICA
LOST IN TRANSLATION


De winnaar (degene die de meeste goede voorspellingen deed) zal onder mijn hoogstpersoonlijke begeleiding getrakteerd worden op een gezamelijk te bepalen film in een van Amsterdams bioscopen of filmhuizen. Bij gelijke stand wordt de snelste reactie beloond. Over de uitslag wordt liefst uitgebreid gecorresponeerd.

Het IFFR is afgelopen, tijd voor wat evaluatie. Het was weer een te gekke ervaring en het staat nu al vast dat ik er volgend jaar weer bij ben. De films, de stress, de feestjes, de mensen, de kassa, de sfeer...

Ik heb dit jaar in totaal vijfentwintig films gezien, korte films niet meegerekend. Dat is quantitatief wat teleurstellend, vergeleken met de vorige jaren. Dit is voornamelijk te wijten aan de vele keren dat ik 's ochtends besloot mijn eerste (twee) films(s) over te slaan om mijn slaaptekort niet verder te vergroten. Het aantal is dan ook inclusief films waar ik -helaas- voor meer dan de helft doorheen heb geslapen.

Mijn vijf favoriete films van dit festival zijn, in onwillekeurige volgorde:
Elephant (Gus van Sant, VS)
Lost in Translation (Sofia Coppola, VS)
The Brown Bunny (Vincent Gallo, VS)
Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (Kim Ki-Duk, Zuid-Korea)
American Splendor (Shari Springer Bergman & Robert Pulcini, VS)


Scarlett Johanssen is geweldig in Lost In Translation (vergroot)

De vijf grootste tegenvallers / misbaksels zijn wat mij betreft, in willekeurige volgorde:
Code 46 (Michael Winterbottom, UK)
Twentynine Palms (Bruno Dumont, Frankrijk)
Girl With A Peal Earring (Peter Webber, UK)
Gozu (Miike Takashi, Japan)
Uzak (Nuri Bilge Ceylan, Turkije)

Ik zou nog meer lijstjes kunnen maken, zoals de meest verfrissende, slaapverwekkende of grappige films of de films die ik jammer genoeg niet heb kunnen zien, maar dat laat ik. Wel zal ik wat vertellen over mijn aanraders... een andere keer.

Rest nog wat credit voor iedereen die de afgelopen twee weken geweldig hebben gemaakt: mijn kamergenoten, de subkoos, my refound ticketripper friend, de porto-dragers en mr. director: bedankt!

Terug in Amsterdam, maar te moe om wat te melden. De afgelopen dagen heb ik niet gepost omdat ik er niet aan toe kwam in de festival-hektiek, sorry. Een uitgebreid verslag (met aan- en afraders!) volgt.