Ik word helemaal gek in die Pathe-vissenkom met kippenhok aspiraties! (Met dank aan het dagelijke kassa-medewerkers-blaadje Don't Kill The Messenger: Alwin en Nathan: you rock!).

Ben wel de hele tijd zwaar uitgeput hier, dat hoort er bij. Ik kon daarom moeilijk wakker blijven bij Resurrection of the Little Match Girl (imdb), een Koreaans verwijzingsspektakel. Hij draait op het IFFR in het kader van Power:Play, een programmaonderdeel dat de raakvlakken tussen games, film, politiek en kunst verkent (ahum, klinkt als pretentieuze buillshit, een oordeel hierover volgt een andere keer). De hoofdpersoon is een loser en wannabe pro-gamer die een spel speelt dat het grootste deel van de film vormt. Het spel heeft als doel om The Little Match Girl, zoals in het sprookje, niet te redden maar in de kou te laten sterven nadat de speler haar liefde gewonnen heeft. Het meisje verkoopt geen zwavelstokjes maar wegwerpaanstekers, ze dooft niet langzaam uit in de sneeuw en kou, maar wordt steeds opnieuw aangestoken, in een niet te volgen stroom van verwijzingen naar games video-clips, films en andere massacultuur. Zo zijn de tegenspelers van onze jonge held een transseksuele cyber-Lara, een groepje hooligans die A Clockwork Orange te vaak hebben gezien en een troep Yakuza bad guys. Als hij, na Lara bewusteloos achter te laten en haar MP50 aan zijn inventory toe te voegen, op zijn vers gejatte chopper wegrijdt verschijnt, behalve de tekst "level up" ook "Tom Cruise" in beeld (Top Gun, anyone?). De muziek is teringherre met sixties thema's, op de stunts uit de Matrix geldt in Korea duidelijk geen copyright en de onbedoelde citaten uit The Game vliegen je om de oren. Het spektakel gaat in het eerste uur nog ergens over, daarna is er zowel geen touw meer aan vast te knopen als geen flikker meer aan. De cinematische ervaring blijft fundamenteel anders dan gamen, dat blijkt maar weer.

Programma IFFR; Resurrection of the Little Match Girl... voor de kenners

Gisteren, among others, Bright Leaves (imdb) gezien. Een hele sterke en zeer persoonlijke documentaire, waarin Ross McElwee op zoek gaat naar zijn roots in het zuiden van de VS. Zijn overgrootvader was een tabaks-magnaat, totdat hij door zijn grote concurrent Duke (die nu onder een andere naam wereld-martkleider is) op oneerlijke wijze uit het veld werd geruimd. McElwee's toon is heel ironisch en grappig, terwijl hij zijn onderwerp op een integere manier behandeld. Dat kan ook niet anders, omdat de film duidelijk niet alleen een deel van zijn leven registreert, maar ook een deel is. Een beetje als mijn weblog, eigenlijk (maar dan goed!). Komt hopelijk met DocuZone naar Amsterdam, anders moet je toch naar Rotterdam...

Programma IFFR; Bright Leaves

De kaartverkoop verloopt heel rustig. Het nieuwe systeem, waarbij alle kaarten voorverkocht worden in plaats de oude vertrouwde 70%, lijkt niet echt het gewenste reslutaat te hebben: maar heel weinig voorstellingen zijn echt uitverkocht. (Kom dus allemaal alsnog naar het festival!)

Gisterenavond een hele wonderbaarlijke en prachtige film gezien. The Brown Bunny van Vincent Gallo (imdb). Een heel verfrissend debuut. Niets staat de beelden in de weg om voor zichzelf te spreken. Hele lange takes, met heel weinig camerabewegingen; weinig dialoog; geen achtergrondmuziek maar volledige tracks vette folk en jazz. Gallo is zo'n beetje de enige aanwezig in deze film en het geheel riekt daarom wat naar zelfverheerlijking. Maar de volledige kwetsbaarheid waarmee hij zijn ineengestorte personage neerzet ging me dwars door mijn ziel. Driekwart van de zaal liep weg ("saaaaaaaai!") maar ik was volledig betoverd.

Programma IFFR; The Brown Bunny

Rotterdammers zijn gek (en gek is goed): ik zag daarnet in de Karel Doormanstraat een 25-man tellende optocht jongeren, die met megafoons en cheerleader-rijmpjes de lof van Jezus bezong. Cool...

Coming to you live from Rotterdam.

Heb het niet op biopics, zeker niet als het fictie is. Zojuist echter een voorbeeld gezien van hoe het wel leuk is. American Splendor (imdb) is het leven van Harvey Pekar, Amerikaanse underground strip-schrijver. Zoals zijn gelijknamige strips is deze film autobiografisch. De verteller is Pekar zelf, maar hij wordt in beeld gebracht door een acteur, behalve in de interviews tussendoor, die af en toe overlopen in de filmwereld en waar ook de andere "echte" varianten van de andere personages aan het woord komen. Bovendien pretendeert de film, door animatie-Pekars op te laten draven, eigenlijk het nieuwste stripalbum te zijn. Volgen we het nog? Ikke wel: geweldig! Het onderscheid tussen feit en fictie heeft weer een stuk bestaansrecht verloren.

Komt dat zien! Programma IFFR; American Splendor

Ik heb een nieuwe favoriete politicus (Rob Oudkerk heeft, door omstandigheden, de eerste plaats moeten afstaan): Henk Bakker Sr. voorman van Leefbaar Amsterdam. De genialiteit van de volgende uitspraak, gisterenavond laat voor het AT5 nieuws, kent geen grenzen:

"Die man verdient genoeg om naar een fatsoenlijk bordeel te gaan en niet naar de Theemsweg, de vergaarbak, zoals wij het noemen: de Poel des Verderfs."

Gelukkig, het tentamen viel enorm mee. Dat heb ik bijna zeker gehaald. Dus nu klaar!

Zodirect naar Rotterdam. Even spullen pakken.

Hopelijk kan ik vanuit Rotterdam af en toe wat vertellen over de films en de sfeer daar. Hangt een beetje af van de plaatselijke internetvoorzieningen.

Morgen dus het laatste tentamen voor een hele lange tijd (en daarna meteen met de trein naar Rotterdam voor twaalf dagen). Het valt me niet mee. Na het bekijken van een paar oefenvragen is me duidelijk dat ik morgenochtend gedetailleerde feitjes moet kunnen reproduceren. Tering, dat is wel even een ander verhaal dan hoe ik het tot nu toe geleerd had. We hopen op het beste.

En dan nog iets: dat tentamen in december, waar ik geheel onverwachts een 5.5 in plaats van een 8 ofzo voor had, dat kan alleen maar op één datum (die natuurlijk tijdens het IFFR valt) ingezien worden. Het lijkt godverdomme The Hitchhikers's Guide to the Galaxy wel (de plannen voor de vernietiging van de aarde lagen ter inzage op een plaats waar niemand bij kon...)! Dit soort nazi-bureaucratie lijkt wel verzonnen om het de studenten zo moeilijk mogelijk te maken. De UvA was al erg, maar Media en Cultuur spant de kroon echt big time. Kan ik natuurlijk klagen bij de examencommissie, maar de voorzitter daarvan is degene die me dit nieuws vertelde...

Inner voice: "Kanaliseer deze negatieve energie in het studeren... laaaat het gaaaaaan..."

Me vandaag voor het eerst in tijden weer geschoren. Een nieuwe scheermessencontraptie gekocht en alles. Het is me een raadsel waarom ik het altijd zo lang uitstel. Zo erg is het toch niet? Een soort tandenpoetsen, maar dan gaat in plaats van je tandvlees je kin ervan bloeden. Die Gilette is trouwens net Packard Bell of XBox: de mesjes (inkpatronen, spelletjes) zijn duurder dan het apparaat zelf. Slimme jongens, die Drie Marketeers.

Op veler verzoek is het nu mogelijk om te reageren op de posts op mijn blog. Met dank aan CommentThis!

Heb net een pleidooitje voor aadacht en respect geschreven, niet ijzersterk ofzo maar het moest me van het hart. Het is vrij lang, dus volg de link.

De moord in Den Haag lijkt in de publieke opinie de verkeerde reacties te ontlokken. Harder aanpakken en 'mores leren', had Murat in dit geval nooit kunnen weerhouden van deze daad. Sterker nog, waarschijnlijk is een groot deel van de aanzet van de moord de harde aanpak. ...

Vandaag op stap geweest met mijn lieve mede-vrijwilligers en andere collega's van Het Ketelhuis.

Er was volop gelegenheid tot ouderwets gezellige team-buiding. Dit dankzij niet alleen praktisch onoverkomelijke barrières (storm en regen, wilde beesten, mentale inspanning) maar ook waardevolle beloningen (tapas, champage en picknick-baskets!).


Een geslaagde dag, getuige het enthousiasme van Yogi en Hans. Ketelhuis bedankt!

Een bescheiden visueel verslag is door mij verzorgd. Bekijk de foto's

Online reserveren voor het IFFR lukte niet vandaag: server overbelast. Deze hypermoderne techniek werkt na jaren experimenteren kennelijk nog steeds niet behoorlijk, jammer hoor.

Vooral jammer omdat ik zojuist hoorde dat heel veel voorstellingen nu al uitverkocht zijn! Dacht ik er dit jaar vroeg bij te zijn... Fuckerdeshit.

Het is 8:55 uur en ik sat schrap om zo, samen met waarschijnlijk honderden anderen "mijn" films voor het IFFR online te reserveren. Ik zou graag tegen de server in Rotterdam willen zeggen: "zet je schrap en hou je taai, 'cause you're in for a ride!"

Dat moet zo vroeg, omdat ik zodirect met Het Ketelhuis op vrijwilligersuitje ga. Het schijnt dat we heel ver gaan en met de bus. Ik heb al winegums in huis en de teksten van "Een Nerderlandse Amerikaan" en "Hé busschauffeur, we gaan je busje slopen" opgezocht. Na kijken of ik nog onder de stoelen pas...

Wie bouwt er nou een pretpark om vervolgens zijn veel te witte tengeltjes thuis te houden? Hoewel Wacko Jacko hiervoor gek genoeg lijkt, geeft de verschijning en uitlatingen van zijn media-persoontje nou niet echt veel reden om de Onderdaan of Pop (wat nou "King"?) het voordeel van de twijfel te gunnen.

Which Michael Jackson Are You? Doe de (redelijk hilarische) quiz op Liquid Generation.com

Het programma van het Filmfestival Rotterdam is bekend! Ik heb vandaag al kwijlend boven de beschrijvingen kruisjes gezet. Vanaf zaterdag kun je kaartjes kopen en reserveren. Doen!

Leuker onderwerp: mijn reisje. Ben langzamerhand iedereen jaloers aan het maken. De voorpret zit er al goed in. Het gaat OK met het vinden van logeeradresjes, hoewel meer aanbiedingen altijd welkom zijn natuurlijk.



De plaatsen die ik in elk geval aan zal doen zijn: Boston, New York, Philadelphia en Toronto. Verder probeer ik niet teveel te plannen. Het is de bedoeling dat ik knapzak-stijl de bonnefooi (wat is dat?) op ga. Misschien moet ik nog wat van die On The Road-achtige romans gaan lezen, inspiratie heb je nooit teveel (in tegenstelling tot andere spiraties).

Moederneukers, wat heb ik mijn buik vol van dat tentamengezeik. Nu weer een 5,5 teruggehad voor een tentamen in december over film-vorm, wat ik echt ge-aced had voor m'n gevoel. En van dat filmgeschiedenis tentamen hebben ze twee vragen teruggetrokken (omdat weetikveel) die ik goed had. We gaan ons er niets druk om maken, oh nee.

Neem mijn woorden over de AFAC (''Ah... Fuck") terug want ze zijn best aardig. Is alles toch nog goed gekomen. Wel een pokke-eind fietsen trouwens:



De heroïsche terugkeer van mijn stalen ros

Was van plan om vandaag vet Zen te zijn. Tentamen namelijk. Dat laatste ging redelijk goed, een voldoende voor het multiple choice gedeelte, met flink wat (bij nader inzien stomme) fouten. Erg irritant tentamen trouwens.

Maar dat Zen zijn lukte voor geen meter. Kom uit de metro lopen bij het Centraal, fiets weg! Fuckers! Ik meteen bellen met de AFAC (Amsterdamse Fucking Aso Choleralijers), maar ze zagen mijn fiets niet staan. Hopelijk is 'ie daar wel (Sloterdijk ofzo). Maar dan nog ben ik een slot, tien euro administratiekosten en een vrije middag kwijt. In het andere geval is 'ie gejat (wat hebben die junks tegenwoordig voor gereedschap bij zich?) en dan wordt het aangifte doen, misschien kan ik dan nog wat van de verzekering terugkrijgen.

En de moraal van het verhaal, jongens en meisjes? Nooit je fiets aan een boom zetten bij het CS, ook al heb je haast en is het maar voor eventjes. Goddamnit.

En live op RTLZ daarnet (ja ik weet het, ik moet leren en geen TV kijken) live nieuws over een toestand op een middelbare school in Den Haag: conrector neergeschoten door geschorste scholier. Staat de dollar zo laag, hoef je niet eens meer naar Amerika voor dit soort trieste dingen. (RTL Nieuws)

Zojuist keek ik naar de herhaling van AT5, mijn verbazing werd overstegen door mijn frustratie:

Het Rijksmuseum gaat verbouwen, dus de onderdoorgang voor fietsers wordt voor vier jaar dichtgegooid. Mijn fiets deelt wekelijks lief en leed met die passage en ik ben zonder minstens temporeel gehandicapt.



Mag ik dan ook van de gelegenheid gebruik maken om een van mijn favoriete docenten van het Barlaeus te citeren?

"Doodgaan is net als onder het Rijksmuseum doorfietsen: je hoort galmende muziek en aan het eind is het licht."



Daarbij verbleekt het nieuwtje dat kroongetuigen in de Bijlmerbajes tegenwoordig op hun mobiele telefoon in de cel door de poltie gebeld worden toch? (AT5)

Vandaag min of meer succesvol door een paar hoofdstukken Film History gesjeest. De vraag is altijd of de details die ik moet kunnen reproduceren woensdag in Zuid-oost dan nog wel paraat zijn. Wie zal het leren? Juist, de tijd ja.

Ook aan het leren? Gun jezelf wat lol met dassen.

Nu ik mijn dagen vul met maar een bezigheid, die ook nog nuttig lijkt te zijn, is niet alleen mijn dag maar ook mijn gemoed vervuld. Volgen we het nog? Waar het om gaat is dat studeren zo vervelend niet is. Je steekt er wat van op, het houdt je van de straat én je hebt een makkelijk antwoord op de soms zo vervelende vraag: "wat doe jij eigenlijk?". Hoe voor de hand liggend en suf dit ook klinkt, het is belangrijk dat ik het mezelf dit eens in de zoveel tijd vertel.

omroep.nl/uitzendinggemist

Vond ik het altijd al fijn om wanneer mij dat uitkwam het NOS journaal te kijken, nu is het helemaal mooi! Zelfs de Telefilm producties van de publieke omroep, waarvan er een aantal best aardig zijn, staan online.

Vanaf nu nooit meer een excuus voor een gebrek aan sociaal leven.

Over mijn leermomenten raak ik niet uitgepraat. Al is het alleen maar omdat ik ze daarmee uitstel.

Vandaag namelijk veel leerwerk kunnen doen in de kroeg om de hoek. Op uitnodiging en in gezelschap van twee lotgenoten ging dat zowaar goed. Dank je, lieverd!

Nagenoeg geen afleiding

Gisterenavond gewerkt bij het Ketelhuis. Om 1 uur hadden we de toko leeg om daarna nog op te ruimen en wat te drinken. Twee biertjes ofzo, maar dan is het toch weer half vijf voor je thuis bent. Van mijn plan om om 10 uur op te staan om te leren is dus ook weer niks gekomen. Bullocks.

Kut. Kom er net achter dat het tentamen filmgeschiedenis woensdag in plaats van vrijdag is; en ik was al veel te laat begonnen. Niet zeiken, doorblokken!

Goeiemorgen,

Vandaag naar Rotterdam om mee te helpen met het instrueren van nieuwe kassavrijwilligers voor het filmfestival. Ik ben net als vorige jaren weer subco kassa, een stresserig en tijdrovend klusje dat me desalniettemin in staat stelt 12 dagen op het festival te blijven en veel films te zien.

Binnenkort is het programma bekend, zorg dat je er snel bij bent met reserveren (vanaf de 17e januari kan dat online) want het gaat altijd hard met de kaartjes.

Het ticket is geboekt.

Na veel mentale omzwervingen is het eindelijk tijd voor wat welverdiende fysieke verplaatsing. 18 maart vlieg ik de Atlantische oceaan over: bestemming vakantie. Drie maanden Noord Amerika wachten daar op een verheugde en ietwat nerveuse rugzak-lijer... zonder dreads of hond.