Virtueel hoogtepunt

Weten jullie nog, de jaren '90, toen alle musea, uitgeverijen en educatieve instellingen CD-ROM's en CD-i's uitbrachten, allen met de belofte nu echt interactief informatie aan te bieden? Liefst gebruikten ze echte acteurs in digitale werelden, geluidsfragmenten en plaatjes die iets deden als je op de juiste plek klikte. We zijn inmiddels ruim tien jaar verder, en zulke schijfjes bestaan niet meer. Het internet heeft hun plaats ingenomen als een veel dynamischer en flexibeler medium. De CD-i is de grootste flop van Philips ooit, want wie koopt er nu nog een schijfje over het Menselijk Lichaam of Het Leven van Vincent van Gogh, als alle informatie vrij en constant bijgewerkt online beschikbaar is?

Toch hadden die als eenheid gepresenteerde virtuele rondleidingen een zekere charme, en kon ik als puber (we hadden een CD-i, vraag niet waarom) verdwaald raken in de knullig geacteerde virtuele werelden van spelletjes als Voyeur en de interactieve encyclopedie met een op de korrel genomen zeer beperkte hoeveelheid informatie.

Gelukkig zijn deze tijden niet voorbij en hebben makers geleerd van hun fouten, want het project Het Scholtenhuis combineert de charme van de CD-i met de techniek van nu, een prachtige, weldoordachte vormgeving en een professionele historische grondigheid.



De website gaat over het Groningse hoofdkwartier van de SD in de jaren '44-'45 en laat de bezoeker rondlopen in het huis zoals het toen was, inclusief ruzieënde, zuipende en martelende officieren. De grote hoeveelheid informatie wordt overzichtelijk en prachtig mooi gepresenteerd door een combinatie van een goede verteller, originele documenten en foto's en goed gemaakte scènes met acteurs (mijn vriend Michiel zit in kamer 19 op de eerste verdieping). In plaats van suffe filmpjes met een begin en eind, lopen de gebeurtenissen gewoon door terwijl je al kijkende klikt, leest en luistert.

Gaat dat interacteren!