Praten in een crikeltje

Sommige mensen in het café zijn niet alleen meestal niet nuchter, maar ook altijd niet snugger. Zoals de man met de rare hoedjes, die ik buiten aansprak op zijn vreemde gedrag.

HIJ "Jij hebt toch een goed hart?"
IK "Ik weet niet, dat moet je aan mijn cardioloog vragen."
HIJ "Wat is een cardioloog"
IK "Een hart-dokter"
HIJ "Hoezo, heb je het aan je hart dan?"

Kat in Eik

Eer in de uitverkoop

Op zoek naar de Engelse vertaling van een citaat van Kant kwam ik op Google Books terecht. Rechts in beeld stond de volgende advertentie:

Philosophy Essays/Papers
Give us your topic and we'll do the rest! Custom made - 100% Original.
www.philosophywriters.com

Het bedrijf Philosophy Writers adverteert dat hun expert writers op elk niveau (van high school tot PhD), over elk onderwerp en binnen elke termijn (zelfs binnen 3 uur!) een hoogwaardig filosofisch schrijfsel kunnen afleveren. De student levert alleen het onderwerp, het aantal pagina's en de vormvereisten in, en de writers doen de rest.

Wel vooraf betalen graag: 30 dollar per pagina (255 woorden) bij een deadline van twee weken en 80 dollar bij een deadline van 3 uur.

Vinden wij dit ok? Nee, dit vinden wij niet ok.

Het inleveren van andermans werk onder je eigen naam is plagiaat. De gegeven garantie (100% original writing, 100% plagiarism free) betekent alleen dat de anti-plagiaat-software die op universiteiten gebruikt wordt het paper niet als reeds bestaand herkent. Een ieder die van een dienst als deze gebruik maakt is, hoe radeloos en oververmoeid ook, zijn diploma niet waard.

Geloven wij dit? Nee, dit geloven wij niet. En wel om de volgende redenen:

1. De schrijvers die voor dit bedrijf werken dragen de filosofie geen warm hart toe. Een echte 'liefhebber van de wijsheid' zou nooit domheid verkopen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand die zijn vak zo beschaamt door fraude te bevorderen een goed paper kan schrijven.

2. De 'kwaliteitsgarantie' die het bedrijf geeft is een loze belofte. Welke kwaliteit wordt er precies gegarandeerd? De enige maatstaf voor kwaliteit die een klant van dit bedrijf interesseert is zijn cijfer. En een goede cijfer wordt niet gegarandeerd. Probeer bij het halen van een onvoldoende maar eens je geld terug te krijgen.

3. De garantie dat er op elk niveau en binnen elke termijn gewerkt kan worden roept vragen op. Hoe geniaal is iemand die binnen een paar uur een paper op masters-niveau schrijft over een onderwerp dat hij niet bestudeerd heeft? Het is een mooie uitdaging, maar ik betwijfel of hij haalbaar is. Misschien zijn de writers de knapste koppen van de Amerikaanse academia--iets wat ik zeer sterk betwijfel---en misschien heeft het bedrijf voor elk denkbaar onderwerp experts voorradig die op elk moment beschikbaar zijn voor een grote klus. Het is allemaal erg onwaarschijnlijk. Veel waarschijnlijker is dat het bedrijf in zo'n geval iets in elkaar flanst dat helemaal niet goed is. Het geld is al binnen en of de student een voldoende haalt is niet hun probleem.

Philosophy Writers kapitaliseert op de radeloosheid van een student met een onhaalbare deadline. Slim idee, maar niet ok. Beide partijen zijn oplichters en dat weten ze maar al te goed. Maar ze zullen er mee wegkomen. De student haalt waarschijnlijk zijn studiepunten. Als dat niet zo is, vervloekt hij zijn eigen stomheid in plaats van het bedrijf---je brengt een gestolen televisie die niet goed blijkt te werken ook niet terug naar de heler.

Mooi

Wat een lied, wat een man!

Feiten zonder omhaal

Op het internet zijn een hele hoop fenomenen te vinden, die elke zichzelf respecterende gebruiker zou moeten kennen. Tot mijn grote genoegen vind ik er met regelmaat nieuwe bij (maar daar zou ik me eigenlijk over meoten schamen).

Mijn nieuwste vondst heet The Straight Dope en heeft de welluidende ondertitel Fighting Ignorance Since 1973 (It's taking longer than we thought.

Het is een column voor een aantal kranten, reeds meer dan 30 jaar bijgehouden door ene Cecil Adams. Cecil verkoopt zichzelf met ironische zelfoverschatting als 'de slimste man die ooit geleefd heeft'. Zijn gevoel voor humor hoeft hij zelf niet te overschatten, want dat doe ik al.

De stukjes zijn reacties op moeilijke en amusante vragen, waarvan je niet wist dat je het antwoord wilde weten:
'Wordt bij het geven van een fatale injectie in Texaanse gevangenissen de arm eerst ontsmet met een watje?'
`Zijn de producten van Tell Sell echt het driedubbele van de verkoopprijs waard?'
`Klopt het dat er Zyklon B in suikerbieten zit?'
`Bestaat er zoiets als een mannelijke kuisheidgordel?'
`Heeft Michael Jackson echt de rechten van The Beatles-liedjes gekocht?'

De stukjes worden sinds een aantal jaar online aangeboden, en het resultaat werkt minstens zo verslavend als Wikipedia.

Tot besluit van zijn stukje over de vraag `Waarom worden lijken six feet under begraven?', beloont hij zichzelf met een grap (omdat hij zich de rest van het verhaaltje in heeft weten te houden). `Why are lawyers buried 24 feet under instead of 6? Because deep down they're good persons.'

Afschuimen met een bekertje

Is het u wel eens opgevallen dat de barmensen in Paradiso hun biertjes afschuimen met een plastic bekertje? En heeft u zich wel eens afgevraagd waarom ze niet gewoon een schuimspaan gebruiken?

Vorige week was ik met slechts tien anderen bij een mooi concert van Tom Freund in de kleine zaal. Bij het bestellen kwam mijn verwondering over de vreemde gewoonte opnieuw opborrelen. Ditmaal, echter, zonder de harde muziek en de twintig anderen die over mij heen proberen te bestellen, had ik zowaar de aandacht van alle drie de barkeepers.

Ik besloot mijn verwondering om te zetten in nieuwsgierigheid.

`Zeg, mag ik eens iets vragen?'
`Jawoor.'
`Waarom schuimen jullie hier in Paradiso biertjes af met een plastic beker in plaats van een schuimspaan?'
`Kweenie, zo doen we dat altijd. We hebben geen schuimspaan.'
`Ik vraag het me al een tijd af en toevallig heb ik laatst een biertapcursus gehad. Een schuimspaan is een stuk beter, zo zorg je dat er een egale laag op het biertje komt, zodat het schuim langer heel blijft.'
`Ja, dat weet ik, maar we hebben een automatische tap, dus je kunt hier toch geen goede biertjes tappen'.
'Maar ze zouden toch iets beter zijn, als je een spaan gebruikt.'
`Ja, dat is waar.'
'En ze zijn niet duur, die dingen. Sterker nog, ik denk dat Heineken tegenover de 10.000 liter bier die ze hier elke week afleveren best een paar gratis schuimspaantjes wil komen brengen.'
`Ja.'
'Nou ja, zeg het eens tegen je baas.'
'Daar loopt 'ie, dus ga je gang.'

Laat ik daar nou net geen zin in gehad hebben. Ik zal er bij het volgende concert wel spijt van krijgen.

Virtueel hoogtepunt

Weten jullie nog, de jaren '90, toen alle musea, uitgeverijen en educatieve instellingen CD-ROM's en CD-i's uitbrachten, allen met de belofte nu echt interactief informatie aan te bieden? Liefst gebruikten ze echte acteurs in digitale werelden, geluidsfragmenten en plaatjes die iets deden als je op de juiste plek klikte. We zijn inmiddels ruim tien jaar verder, en zulke schijfjes bestaan niet meer. Het internet heeft hun plaats ingenomen als een veel dynamischer en flexibeler medium. De CD-i is de grootste flop van Philips ooit, want wie koopt er nu nog een schijfje over het Menselijk Lichaam of Het Leven van Vincent van Gogh, als alle informatie vrij en constant bijgewerkt online beschikbaar is?

Toch hadden die als eenheid gepresenteerde virtuele rondleidingen een zekere charme, en kon ik als puber (we hadden een CD-i, vraag niet waarom) verdwaald raken in de knullig geacteerde virtuele werelden van spelletjes als Voyeur en de interactieve encyclopedie met een op de korrel genomen zeer beperkte hoeveelheid informatie.

Gelukkig zijn deze tijden niet voorbij en hebben makers geleerd van hun fouten, want het project Het Scholtenhuis combineert de charme van de CD-i met de techniek van nu, een prachtige, weldoordachte vormgeving en een professionele historische grondigheid.



De website gaat over het Groningse hoofdkwartier van de SD in de jaren '44-'45 en laat de bezoeker rondlopen in het huis zoals het toen was, inclusief ruzieënde, zuipende en martelende officieren. De grote hoeveelheid informatie wordt overzichtelijk en prachtig mooi gepresenteerd door een combinatie van een goede verteller, originele documenten en foto's en goed gemaakte scènes met acteurs (mijn vriend Michiel zit in kamer 19 op de eerste verdieping). In plaats van suffe filmpjes met een begin en eind, lopen de gebeurtenissen gewoon door terwijl je al kijkende klikt, leest en luistert.

Gaat dat interacteren!

Alleen al vanwege de omschrijving

youshouldhaveseenthis.com

Greg Rutter's Definitive List of The 99 Things You Should Have Already Experienced On The Internet Unless You're a Loser or Old or Something

De laatste!

Mijn laatste filosofie-paper, de afsluiting van het vak The Good Life and the Meaning of Life, is af. Nu alleen nog mijn scriptie...

Ik behandel de Amerikaanse filosoof Thomas Nagel. Hij benadert de vraag 'wat is de zin van het leven?' door ons bestaan onvermijdelijk absurd te noemen. De enige manier waarop we met dit inzicht om kunnen gaan is door ons leven op te vatten met een gezonde dosis ironie. Klopt dat?

Thomas Nagel on the Meaning of Life (Engelstalig, 17 pagina's, 140 KB)

Het Schimmenrijk

Sinds jaren doet Hans Beerekamp in Skrien de maandelijke rubriek The Big Sleep, over overleden mensen uit de filmwereld. Sinds korter is er elke laatste zondag van de maand in het Filmmuseum een live versie te zien van deze bloemlezing der doden: Het Schimmenrijk. En sinds heel kort zet de rubriek zich voort op internet: www.schimmenrijk.nl. Het blog is, zoals de klikker zien zal, tot stand gekomen met hulp van zoon aan vader.